Bisiklet Turları

Kocaeli Kar Turu - 2 - 27.01.2012

2012-01-29T19:56:00.001+01:00

Yeni gelen bir karlı hava sebebiyle Fatih Büyükkol kardeşimle birlikte 27 Ocak 2012 Cuma günü yeni bir karlı turu yapmamız icap etti. Rotayı Balören tarafına doğru olacak şekilde planladım.

Yahyakaptan bölgesindeki bisiklet yolu.

Burası koşu parkuru, ama karla kaplı olduğu için canımız çekiyor. Karın altı çok kaygan olduğu ve düz yolda bizi çok yavaşlattığı için normal bisiklet yoluna geçiyoruz.

Bayraktar rampası öncesinde, Köseköy' de ilk kahveye girip çaylanıyoruz.

Bayraktar yolu. Kar etkisini arttırıyor.

Bayraktar Köyü' nden geçerken.

Balören' e kadar yerleşim yok, ama dik yokuşlar var. Zemin zorlu.

Kar yağışının etkisini arttırdığı anlarda iki köpecik karşımıza çıkıyor. Biraz havlıyorlar. Zararsız olduğumuzu anlayınca bizi sessizce izliyorlar.

Kar tabakası kalınlaşmaya başladı.

Balören' e kestirmeden ulaşan toprak bir yola girdik. Karda bisiklet sürmek sert zeminler üstündeyken normalde sorun yaratmıyor. Ama karla kaplı toprak zeminler gerçekten büyük sorun oluşturuyormuş. Toz karın yumuşaklığı yetmiyormuş gibi, alttaki çamurlaşmış yolun yumuşaklığına resmen gömülüyorduk. Dik yokuş olduğunu varsayarsak, bu toprak etabın pek çok yerinde bisikletimi ele almak zorunda kaldım :(

Annemle konuşarak "rapor" veriyorum. Fatih o sırada fotoğrafımı çekiyor olduğundan anneme de poz verdiriyorum.

Lastiklerimin dişleri belli olmuyor.

Çantamı sürekli kar tutuyor. Bende çantam fazla ıslanmasın diye çantamı silkelemek zorunda kalıyorum.

Hava kararmadan bu ıssız ve kapalı yoldan çıkmaya uğraşıyoruz. Bu sıralarda bir arazi aracı ortaya çıkıyor ve selam bile vermeden hızla geçip gidiyor. Adam selamsız çıktı ama bize lastik izleriyle yol açtı.

Balören' in banliyölerine ulaştığımızda iki çocuk ve bir köpek çıktı. Çocuklar şaşkınlıklarından olsa gerek, sıradışı bir tepki vermediler. Fakat köpekleri bize bol bol havladı.

Bu o köpecik.

Kar yağışı ve tipi etkisini arttırıyor. Yanal rüzgârların kuvvetli olması sebebiyle ilerlemek çok güçleşiyor. Zemin tamamen buz kaplı, o da yetmezmiş gibi savrulan karlar, yolu kapatmaya çalışıyor ve tabiki hava kararıyor. Muhteşem bir birliktelik. Bu durumdan büyük zevk alıyorum. Fotoğraf makinemin objektifinin anında buz kaplandığını, her pozdan önce objektifteki buzları temizlemem gerektiğini ve zorlukla fotoğraf çektiğimi unutmamak gerekiyor.

Balören merkezindeki kahveye direkt dalıyoruz. Kar üzerinde sıcak çay içmek doyumsuz bir şeymiş.

Kahvedeki muhabbetin seyri biz gelince değişiyor. Yaptığımızı absürt bulanlar olduğu kadar, bizi destekleyenler de var :)

Bu abimiz önceki gelişlerimden ötürü beni tanıyor ve içtiğimiz toplam dört çayı ısmarlıyor çok sağ olsun.

Bıcır' ın altı üstü buz kaplı.

Balören' den sonra Orhaniye-Sepetçi üzerinden devam edecektik, ama saat geç olmaya başladığı, yol koşulları çok kötü olduğu için rotayı kısaltıp, İzmit'e Solaklar yolu üzerinden inmeye karar verdik.

Buralarda geçen bir araç sürücüsü durup bize "Allah size akıl fikir versin" diyor. Bende "Amiiinnn" diyorum. :)

Turun en komik ve heyecanlı anı buralarda yaşanıyor. Balören çıkışında rampa tırmanırken, durakladığım yerin zemininin cilalanmış gibi parlak ve kaygan buz tabakasının olmasıydı. Ayaklarımla destek alarak oradan hareket etmeye çalıştım, ama ayaklarım kayıyordu. Kar lastiklerim olmasına rağmen buz çok pürüzsüz olduğu için patinaja kaçıyordum. Gece karanlığında resmen zımbalanmıştım. Hemde yokuş aşağı inen bir araç yaklaşıyordu ve yolun ortasına yakın bir yerdeydim. Bisikletimden inip, kendimi ve bisikletimi yolun kenarındaki karlı zemine güçlükle çektim. :)

Zemine aldanmayın, açık gibi görünüyor ama kar lastiklerine rağmen zorlukla tırmanıyorum. Yolun yanındaki kar tabakası olmasaydı halimiz duman olurdu.

Tipi ve soğuk karanlıkta keyifle yol alırken kendimi fotoğraflamaya çalışıyorum. Az daha soğuk olsaydı, sakallarım biraz daha uzun olsaydı ak sakallı bir genç olabilirdim.

Zemin nefis.

Arabalar artistik patinaj yapıyorlar. Zemin cam buz. Yürümek bile çok zor. Burada yokuş aşağı inerken cam buzdan oluşmuş bir yerden geçmem gerekti. Sağ ayağımı yere koyup, arka frene asıldım ve bisiklet üstünde kaya kaya bir kaç metre gittim. Çok zevkliydi.

Rampayı çıkmaya çalışan bir aracı itmeye çalışan gençler "biz macera arıyoruz, sizde mi?" diye sordular. Tabi yani. Kar, buz olur da bisiklet sürülmez mi.. Temiz havada herkes bisiklet sürer. Biz herkesten değiliz.

İzmit' in ışıkları görüldü.

Alikahya tarafına indik ve bir büfeye yanaştık.

Bu turda benim ön vites dondu. İzmit merkezine kadar aynakolu 1. dişlide (yokuş çıkmakta kullandığımız yaprak) kullandım. Kabus gibiydi o bakımdan Bu yüzden düz yolda 20 km/h' yi geçmekte zorlanıyordum.

Ayrıyetten SPD pedallarım karla kaplandığından kilit mekanizmasını merkeze dönene kadar kullanamadım. Dondurucu havada kar sürüşü yaparken normal pedal avantaj olabilir.

Ön frenim kar soğutmalı.

Safranbolu turunun başında geçirdiğim minik kazada kopup yere sarkan ipler, bu turda kar ve buzla kaplanarak değişik bir top oluştu.

Eve sağ salim vardım çok şükür.

Çocukken kar beklenen günlerde şehirde gördüğüm kar kaplı araçları görünce "nereden geldi acaba" diye hayal kuruyordum. Şimdi ise bisikletimle şehre kar getirdim. Çocukluk ruhumu anmak için Bıcır' ın üstünde biriken karları bir torbaya koyup eve çıkardım ve anneme teslim ettim. O da kar topu yapıp sokağa salladı :)

Islak ama mutluyum.

50 kilometrelik çok tatlı bir tur oldu.

Teşekkürler Fatihcim, teşekkürler Balörenli Abim.

-----------------------------------------------------Bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların telif hakları aksi belirtilmedikçe Baki Berk Kayalar' a aittir. Maddi amaç güden çalışmalarda izin almadan kullanılması telif hakları yasasına göre suçtur. Maddi amaç gütmeyen kullanımlarda ise kaynak belirtilerek yayınlanması önemle rica olunur. Aksi takdirde bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların izinsiz kullanılması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.Öneri ve destekleriniz için baymineral@gmail.com adresinden bana ulaşabilirsiniz.

Kocaeli kar turu - 16.01.2011

2012-01-17T12:17:00.002+01:00

Haftasonu yaptığımız karla hasret giderme turunun ardından yeni bir karlı turla daha karşınızdayız. Günlerdir beklediğim üzere pazartesi günü, yani bu turu yaptığımız gün kuvvetli kar yağışı bekleniyordu ve günler öncesinden Fatih' le bugün için sözleştim. Okulu olduğundan öğleden sonra çıkacaktık. Zaten karın yoğun kısmı akşam saatlerinde yağması bekleniyordu. Rota, tur sabahına kadar belli değildi. Akmeşe tarafına gidecektik, ama yükseklik daha az olduğundan daha az karla karşılaşma olasılığı vardı. Bu yüzden rakımın daha fazla olduğu Derince sırtlarına yönelik bir rota çizdim. Tura yaklaşık 2 saat kala rotayı çizdim ve GPS' e aktardım. 52 kilometrelik, bol rampalı, yavaş ama çok zevkli bir tur olacaktı.

Fatih (Büyükkol)' i beklerken fotoğraf çekiyorum.

Fatih, aniden başlayan tipi eşliğinde, 13.45 gibi geliyor.

Rota temelde, İzmit' ten Umuttepe' ye tırmanıp, Eski İstanbul yolu üzerinden Hereke' ye iniş yapma ve oradan ana yoldan İzmit' e geçiş yapma şeklinde gerçekleşecekti, fakat o 80 kilometrelik bir parkurdu ve bu kadar geç çıktığımız için uygun değildi. Onun yerine rotayı revize edip, Körfez ilçesine indirmeye karar verdim. Nitekim kar, buzlanma ve etkili rampalar sebebiyle gece saatlerinde evlerimize varacaktık. İyi ki de rotayı 30 kilometre kısaltmışım.

Turun ilk kar yağışı, Bıcır' ı beyazlattı.

Umuttepe yolu.

Umuttepe' de görüntüler.

Kent Orman' da biraz dinleniyoruz. Bu çeşmeden sularımızı tazeliyoruz.

Kent Orman' dan görüntüler.

Lipari Adaları' ndan getirdiğim bazı taşları Fatih' e gösteriyorum.

Lecceli bisiklet dostu, La Guardiola' ya çok selamlar.

Eski İstanbul yolu üzerinden çeşitli görüntüler.

Anayoldan çıkıyoruz.

Kar geliyor.

Kocaeli çevresinin rengini değiştiren yoğun kar yağışının başladığı ilk anlar.

Kardan adeta göz gözü görmüyordu. Yolun anında beyazlamasıyla birlikte görüşümüz o kadar düştü ki, yolu görmekte zorlanıyorduk. Gözlerimize dolan kar taneleri ve koyu karanlık, zaten zayıf olan görüşümüzü daha da sınırlı bir hale getiriyordu. Yoldan çıkmamak için sık sık GPS' teki rota kaydına bakmak zorunda kaldık. Muhteşem bir deneyimdi. Zevki halen beynimde :)

Karanlık ve kar.

Yolda kalan bir minibüsün yolcuları. Motorlu araçların bir kısmı yolda kalırken biz yanlarından tıkır tıkır geçiyoruz.

Araçlar zorlukla hareket ediyor. Yaklaşık 1 parmak yüksekliğindeki kar, bize vız geliyor. Belen Köyü' ne çıkan bu rampayı çok rahat tırmanıyoruz.

Burada karşı yönden gelen bir pikabın sürücüsü "işe gidin deseler gitmezsiniz" diye söyleniyor. "Nereden biliyorsunuz" diye bağırınca, "öyle" diye cevap veriyor. Bisikletle gezmek işsizlik anlamına mı geliyor anlamıyorum. Günün tek siyah noktası o oldu. Cahil salaklar arada sırada çıkıyor öyle.

Bu yolda giderken yaşadığımızı hissediyoruz. Hiç üşümüyoruz. İçimiz huzur doluyor.

Kaskımda bayağı kar birikti.

Yol temizleniyor.

Tamamen bembeyaz olduk. Bıcır' ın üstünde 2-3 cm kar var.

Kardan adamlara dönmek çok güzel duygular veriyor.

Belen Köyü kahvesinde mola veriyoruz. Karnımız aç. Yiyecek olarak fazla seçenek yok. Biz 5 bardak fıstık alıyoruz. 3 er bardak da çay içiyoruz. Nefis bir mola. Köylüler çok sıcakkanlı.

Belen kahvesi.

Belen Köyü' nden bir görünüm.

Dışarıda bıraktığımız kasklarımız ve bisikletlerimiz bu molayla beraber adeta kış uykusuna yattılar.

İlimtepe konutlarından ilk kez geçiyorum.

Kapalı yollara bayılırım. Hele ki bu yüzden kapalıysa :)))))

Belediyenin koyduğu eğim levhalarına aldanmamak lazım. Tabelanın ilerisinde %10 luk bir eğim yoktu. Sadece süs olsun diye konulmuş.

Körfez yolu.

-1.2 derece.

Bu yolda yaşadığım duyguları kelimelerle anlatamam. Gece, ıssız bir bölgede bisikletle yoğun kara yakalanma hayalim gerçek oldu. Kar kalınlığı ilerlememizi imkansız hale getirecek kadar, yani 1 karış ve üstüne kadar yükselmediği için teknik ya da sağlık arızası dışında yolda kalma ihtimalimiz yok.

Yukarıdaki iki fotoğraf çekerken uzaklardan gelen bir kaç köpeği fotoğraflamaya çalıştım.

Büyük iniş bitti. Çok şükür en ufak bir sorun dahi yaşamadık. Kar lastiği kullandığımdan, kuru asfaltta yaptığım hızlarla da inebilirdim, ama riske gerek yok.

Körfez, Yavuz Sultan Selim Mahallesi' nde oturan bir grup genç arkadaş, bizimle diyalog kuruyor ve beraber hatıra fotoğrafı çektiriyorlar.

Kar yağışı sebebiyle GPS ve kilometre saatimi sıklıkla temizlemem gerekiyor.

Mahalle yollarının birinde ilerlerken genç bir bayan, cep telefonuyla beni fotoğraflıyor :)

Başka bir ara, çocuklar kar topu atıyor, ama tutturamıyorlar.

Yine başka bir ara, kaldırımda yürüyen iki gen. bana kar topu atıp, beni vuruyorlar. Onlara "sağ olun" diye bağırınca, onlar "savulun" anlayıp kaçmaya başlıyorlar ve beni gülme alıyor :)

Çenesuyu' nda da bir grup genç arkadaşla diyalog kuruyoruz.

Kuruçeşme Durağı.

Eve vardım, kar halen üstümde.

İzmit' ten bir kar manzarası. Karsız bıraktığım İzmit' i 52 kilometrelik kısa bir bisiklet turumun ardından beyazlar içinde bulmam beni çok sevindirdi. Son 2010 yılından beri en şiddetli kışı yaşıyoruz.

Bol karlı kış dileklerimi tekrarlamakla birlikte Fatih kardeşime teşekkür ediyorum.

-----------------------------------------------------Bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların telif hakları aksi belirtilmedikçe Baki Berk Kayalar' a aittir. Maddi amaç güden çalışmalarda izin almadan kullanılması telif hakları yasasına göre suçtur. Maddi amaç gütmeyen kullanımlarda ise kaynak belirtilerek yayınlanması önemle rica olunur. Aksi takdirde bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların izinsiz kullanılması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.Öneri ve destekleriniz için baymineral@gmail.com adresinden bana ulaşabilirsiniz.

2012' nin ilk kar turu - 14.01.2012

2012-01-14T22:20:00.000+01:00

2010-2011 kışını Sicilya' da geçirmiş olduğumdan Etna' da denk geldiğim iki hafif kar yağışı haricinde yağan kara hiç denk gelmemiştim. Dolayısıyla kara fena halde susadım. Bu kış özlemle beklediğim kar, biraz geçte olsa İzmit' e giriş yaptı. Az bir miktar yağsa da beni sokağa çıkarmaya yetti. :) İzmit merkezde şehrin ısı adası oluşturması sebebiyle leke diye tabir edilen hafif şekilde tutma haricinde kar örtüsü olmadı. Genede kar kardır. Yola çıkmak gerek. Tahminime göre şehrin azıcık dışında belirgin kar örtüsüyle karşılaşacaktım. Nitekim öyle oldu. Romörküm Bıcır' la karda sürmeye hiç cesaret edememiştim. Bu kez onunla karda sürüş testleri yapmak istedim.

Bu turu Fatih Büyükkol kardeşimle yaptım ve tam 30 kilometrelik bir aktivite oldu. Bu turun adına "Bilmem kaçıncı kar festivali" koyduk. Hız yapmadığımız, karanlıkta kar altında, buz gibi su birikintileri ve hakarete varan cahilce laf atmaların arasında, fiks bir parkurda geçen keyifli bir tur oldu.

Turun sonuna doğru bizi çok güzel bir süpriz bekliyordu.

Fotoğraflar:

İzmit' e mevsimin ilk tam karı.

Yahyakaptan' da kar örtüsü belirgin. Bisiklet yolundan çıkıp, kar örtüsünün olduğu koşu yoluna giriyoruz. Mevsimin ilk kar sürüşü.

Bıcır' ın maşallahı var. Karı çok sevdi. Yoldaki bütün karları topluyor.

Fatih' in ki.

Kar tekrar etkisini arttırıyor.

Köseköy Lojistik Köyü.

Arslanbey' de yaklaşık 2 cm. kar kalınlığı mevcut.

Bıcır iyi kar topladı. Eve dönene kadar çoğu dağılacaktı.

Fatih' in kar rekoltesi.

Turun süprizi. Fuar alanının yanından geçerken kar festivalimiz gerçekten kutlanırmışcasına bir havai fişek şöleniyle karşılaşıyoruz. Her kim evlendi, ya da mutlu bir gün yaşadıysa daha bir mutlu olsun inşallah.

Kar yağmaya devam ettikçe ve genel manada aksilikler çıkmadıkça benzeri turları devam ettireceğim. Beni izlemeye devam edin.

Bol karlı günler.

-----------------------------------------------------Bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların telif hakları aksi belirtilmedikçe Baki Berk Kayalar' a aittir. Maddi amaç güden çalışmalarda izin almadan kullanılması telif hakları yasasına göre suçtur. Maddi amaç gütmeyen kullanımlarda ise kaynak belirtilerek yayınlanması önemle rica olunur. Aksi takdirde bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların izinsiz kullanılması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.Öneri ve destekleriniz için baymineral@gmail.com adresinden bana ulaşabilirsiniz.

2012 Yılbaşı turu

2012-01-01T03:23:00.001+01:00

Merhabalar.

2011' in son, 2012' in ilk turunu, yani yeni yıla giriş turunu yapmak için Fatih Büyükkol arkadaşımla harekete geçiyorum.

Önce, kendi yılbaşı sofram için hazırladığım fırında tavuğun bir görüntüsü. Yeni tur sezonumda, size yaptığım yemekleri daha fazla göstermeye çalışacağım.

Saat 21.15' te buluştuk.

Fatih, Sicilya bayrağını inceliyor.

Yürüyüş yolundayız. İnsanlar garip garip bakışlar atıp, aralarında dedikodumuzu yapıyorlar. :) Bir satıcıdan bu yılbaşı başlıklarını aldık.

Yahyakaptan Mahallesi' ne kafamızda yılbaşı başlıklarıyla vardık ve bir büfeye içecek almak için uğradık.

Sonra yürüyüş ve bisiklet yolu haline getirilen eski demiryolu güzergahından Köseköy' e doğru yola koyulduk.

Köseköy Lojistik Köyü' ne doğudan bakış. Tren bekledik ama geçmedi.

Kullar' da açık gördüğümüz bir kahveye girip zaman harcıyoruz. Çaylar birileri tarafından ısmarlanıyor. Tanrı misafiriyiz ya. :) Sağ olsunlar.

Birisi Sicilya bayrağını, bir parti bayrağı sanıyor ve gülümsüyorum. İçeride takılan gençlerle sohbet ederken, sohbetin konusu din üzerine fazla kayınca rahatsız olup, oradan hemen ayrılıyoruz.

Başiskele sahiline vardık. Tam zamanında. Biraz yağmur başladı.

Yeni yılı coşkuyla kutluyoruz. Ben yiihhhuuu naraları atarken, Fatih mızıka çalıyor. Sonra bisikletimin çanı ve Fatih' in mızıkasıyla müzik yapıyoruz. Çaldığım melodik ıslığı da ekleyince kendi kendimize müzik ziyafeti veriyoruz.

Fotoğrafta gördüğünüz araba sürücüsü bize kornayla eşlik ediyor.

2011' in son anları. Bu fotoğraftan sonra hemen bisikletlere atlayıp, yeni yıla bisiklet sürerken giriyoruz.

Güzel bir kutlama oluyor.

Evde yaptığım ve termosta taşıdığım Türk&İtalyan melezi kahveyi bir güzel içip, ısınıyoruz.

Hava tam sevdiğim tipte. Hafif yağmur var ve sıcaklık ılık seviyelerde. Rüzgâr tam kıvamında.

Bu da yeni yılda karşımıza çıkan ilk köpek. Gayet utangaçtı. Umarım 2012 yılında yapmayı umduğumuz turlarda karşımıza çıkacak diğer köpekler de bu dostumuz kadar utangaç çıkar.

Bir solukta Mimar Sinan Üstgeçidi' ne vardık. Fatih kardeşime değerli eşliki için teşekkürler ederim.

Sevdiklerinizle, bisikletinizle, sağlıklı ve sorunsuz bir yıl dilerim. Umarım yeni yılda güzel hayallerinizin peşinden koşup, onları gerçekleştirebilirsiniz.

Tur bilgisi:

Mesafe, yaklaşık 20 kilometre. Yapılan en yüksek hız, 30 km/h civarı.

-----------------------------------------------------Bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların telif hakları aksi belirtilmedikçe Baki Berk Kayalar' a aittir. Maddi amaç güden çalışmalarda izin almadan kullanılması telif hakları yasasına göre suçtur. Maddi amaç gütmeyen kullanımlarda ise kaynak belirtilerek yayınlanması önemle rica olunur. Aksi takdirde bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların izinsiz kullanılması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.Öneri ve destekleriniz için baymineral@gmail.com adresinden bana ulaşabilirsiniz.

CAT - IZM 6. Foto Blog: Selanik-İzmit

2011-11-29T10:28:00.001+01:00

20. Gün: 03.07.2011 Pazar

Selanik' te hostelde bu yatakta kalmıştım. Günlerdir çadır veya sadece uyku tulumunda kalmış birisi olarak, bana bu yatak oldukça rahatsız gelmişti.

Scotty ve Bıcır, Selanik' teki son gecelerini bu şekilde geçirmişlerdi.

Hostelin pisisi.

Selanik caddeleri sakin.

A2 otoyoluna tekrar çıkıyorum.

Yunanistan' da karşılaştığım az sayıda bisikletçiden ikisi.

A2' ile bugünkü birlikteliğim kısa sürecek. Dümdüz otoyolda gitmektense, Eski Kavala yolunda gideceğim.

Otoyoldan ayrıldım.

Türk tırcılar bu yolu kullanıyorlarmış. Çünkü bu güzergah, onlar için mola verebilecekleri ideal benzinliklerle dolu.

Kocaeli plakalı bu tırları görünce "Sırdaşım olurmusunuz" diye yanlarına giriyorum. "Tabi tabi oluruz" cevabını alınca muhabbet başlıyor.

Tırcıların kileri dorsede yer alıyor.

Göl kenarında güzel bir yol. Otoyol, gölün karşı kıyısında.

Hızlı gitmememe rağmen sinek avlıyorum.

Çeşitli görüntüler.

Sağanağa yakalanınca kendimi bir otobüs durağında buluyorum.

Güzel bir duş oldu.

Baba memleketim olan Drama' ya gidiyorum. Kavala' ya direkt gitmeyeceğim.

Drama yakınlarındaki Nea Bafra (Yeni Bafra) köyüne giriyorum. Bafra' dan zorla göç ettirilen Yunan kardeşlerimizin kurduğu bir köy. Kendi dilimle anlaşmakta zorlanmıyorum. Çoğu kişi Türkçe biliyor. Muhabbetler koyu.

Yunanların çay kültürleri olmadığı için çay isteyince bana sallama çay yapıyorlar.

Muhabbet ettiğim bir amcamız beni evine davet ediyor, fakat bir misafir evinden sabah erken ayrılmak zor olduğundan kabul edemiyorum. Onun yerine meydandaki otobüs durağına kuruluyorum. Benimle çok iyi ilgileniyorlar. Durağın karşısında bir süpermarket vardı. Süpermarket yetkilileri dükkanlarını kapatıp evlerine gitmeye hazırlanırken bir ihtiyacımın olup olmadığını sordular. Nea Bafra Köyü' nü çok sevdim. Benim ata toprağım olduğu için kendimi yabancı gibi hissetmemeye çalıştım.

20. Gün bilgiler:
135.11 klm / 1788.3 klm toplam.
17.0 km/h ortalama, 46.3 km/h maksimum hız.
3882 kalori.

---

21. Gün: 04.07.2011 Pazartesi

Nea Bafra' da geceyi rahatça geçirdim.

Nea Bafralı abilerim. Bu kahvede içtiğim içeceklerden para alınmıyor.

Nea Bafra' dan görüntüler.

Köyden ayrılırken bir vişne ağacından kahvaltı ediyorum.

Drama yolu manzaraları.

Yunanistan' da yediğim en kötü börek. :(

Drama. Babamın memleketi.

Bu bisikletçilerin birinden 5 Avro' ya akort anahtarı alıyorum.

Drama İstasyonu' na geçip, son iki günde arka lastiğimde kopan iki teli değiştirmeye başlıyorum. Bir tel de Puglia' da kopmuştu. Toplamda üç tel değişiyor. Abuk sabuk bir yerde arka tekerimden olmamak için bu onarımı yapmalıyım.

Onarımdayken iki tren buluşuyor. Ne şans :)

Drama merkezinde görülebilecek en önemli yapı istasyon kompleksi gibi göründü. Sadece bu istasyon için gelinir aslında.

Kavala yolunda beni durdurup frappe (buzlu kahve) ısmarlayan amcalar.

Başka bir yerde fotoğraf çekmek için durunca çağrılıyorum :) Bir kutu gazoz veriliyor. Bu bölgede içeceğe pek para verdirmiyorlar :) Bu dostlarımız da eski Bafra ve Samsunlular.

Kavala. Denizdeki kara parçası Tasos Adası.

Kavala' dan ayrılırken bir ıslıkla çağrılıyorum. İsviçreli bir çift İstanbul' a gidiyorlarmış. Bir süre onlarla yol alacağım.

Bu bölgede ana dil Türkçe galiba. Bu yüzden yerel halkla kaynaşmak zor olmuyor.

Leylekler evlenmiş.

Sakin ve geniş bir yol.

Türk tırcılar her yerde. Yol sorduğum bu tırcı, bana Türk suyu veriyor. Ülkeme olan hasretimi sayesinde biraz dindirmiş oldum.

İskeçe yolu.

İskeçe' den çıkış için yol sorduğum bu karpuzcu, Türk olduğumu anlıyor ve muhabbet başlıyor. Doğan kardeşimiz bana 6 kiloluk bir karpuzu hediye ediyor.

İskeçe' den çıkış biraz karmaşık oluyor. Fazla sapak var.

İskeçe' nin bir kaç kilometre doğusundaki Kimmeria girişindeki bir benzincide konaklama şansı yakalıyorum. Kablosuz internet var. Annelik yapan bir teyzemiz de var. Bana kek, pohoça, meyve suyu filan getiriyor.

Burada tulumda uyuyorum.

21. Gün bilgiler:
124.37 klm - 1912.7 klm toplam.
16.4 km/h ortalama, 45.4 km/h maksimum hız.

---

22. Gün: 05.07.2011 Salı.

Geceyi geçirdiğim yer.

Kimmeria Köyü.

Diğer bir köyde, Türklerin işlettiği bir börekçide çok lezzetli şeyler yiyorum. Benim oraya tekrar gelmemi istiyorlar.

Gümülcine yolu.

Gümülcine.

Bu kent Türkçe konuşuyor. Yunanca konuşan kimseyi hatırlamıyorum.

Bu hindi konservesiyle doyunuyorum.

Gümülcine' den sonra otoyola tekrar girmem gerekiyor. Sorun yaşamamak için kentte güç bela bir polis bulup danıştım ve başka bir yol olmadığını ve mecburen gireceğimi ifade etti. Fotoğraftaki bisiklet giremez levhasına aldanmayın. Dedeağaç-Gümülcine arasında otoyolu isteseniz de istemeseniz de kullanmak zorundasınız :) Bu yol üzerinde çok az konaklama ve ikmal yeri olduğu için suluklarınızı, gıda torbalarınızı doldurmadan sakın yola çıkmayın.

Gümülcine-Kipi arasında otoyolda mola verilebilecek iki dinlenme yerinden birisi.

Bu dostlar hep beni buluyor. Kim bilir kaç kilometredir benimle seyahat ediyor.

Otoyol sıkıcı düzlüklerden oluşuyor. Hava da sıcak sayılır. Onun üstüne üstlük arka lastiğim dış sebeplerle bu iki fotoğrafın çekildiği yerde (bir tel girmiş) patlıyor. Otoyolda ıssız bir yerde lastik tamir etmek çok can sıkıcı bir şey.

Yol bal dök yala. Akıyorsunuz.

Bir köy.

Dedeağaç' a yaklaşıyorum, fakat hiç uğramayacağım. Otobandan devam.

Buralarda bir yerde otoyoldan çıkıp iki yere kalacak yer başvurusunda bulunuyorum. Kabul edilmeyince ters yoldan otoyola geri dönüp basmaya başlıyorum.

İşte bir vahaaaaa.. Bu geceyi burada geçirmemem için hiç bir sebep yok.

İskeçeli Doğan' ın karpuzu burada da yeniyor.

22. gün bilgiler:

114.09 klm - 2026 klm toplam.
15.3 km/h ortalama, 44.5 km/h maksimum hız.

---

23. Gün: 06.07.2011 Çarşamba.

Bugün aylar sonrasında yurduma kavuşacağım. Kaldığım bu yerin Kipi' ye uzaklığı 30 kilometre civarıydı.

Bu fotoğrafların çekildiği bölgede hafif bir yokuşu tırmanırken karşı yönde bir grup kaçak göçmeni gördüm. Aralarından birisi beni çağırmak istedi. Bu yörede konaklarken, duraklarken çok dikkatli olun. Kaybedecek hiç bir şeyi olmayan bu göçmenler rahatlıkla suç işleyebilir. O rastlantıdan sonra o geceyi sorunsuz atlatmış olduğuma şükrediyorum.

Ayrıca yine bu bölgede kask aynamdan bana doğru gelen bir sürücü görmüştüm. Adam uyumuştu belli ki. Beni zamanında fark edince kurtuldum. Bu bölgedeki yollar çok sıkıcı düzlüklerle dolu olduğundan uyuyan sürücülere karşı temkinli olmalısınız.

Yurduma son iki kilometre.

Kipi kapısındaki free shopa giriyorum.

Hoşça kal Yunanistan.

Yunan askerler fotoğraf çekmeme izin veriyor olmalarına rağmen, Türk askerler fotoğraf çekmemi pek istemediler.

Bir ayağım Yunanistan' da, diğer ayağım Türkiye' de.

Türk askerler fotoğrafa izin vermiyor olmalarına rağmen ricam üzerine fotoğrafımı çekiyorlar. Sağ olsunlar.

Canım vatanım.

Bu kuyruğun önüne doğru sığışırken bayan bir Türk sürücünün "nereden geliyorsunuz" sorusuna "Sicilya' dan" diyince "neredennnn!!!!!???!!!" şeklinde şaşırnoz bir yanıt alıyorum. :)))

Artık vatanımdayım.

İpsala' da bir lokantaya geçip, İzmit' ten beni karşılamaya gelecek olan ailemi beklemeye başlıyorum.

Ailem çok şükür geldi. Bir kaç saatlik sıkıcı bir bekleyiş oldu. Beraber yemek yedikten sonra, eşyalarımın bir kısmını onlarla eve gönderiyorum.

Öğleden sonra İpsala' dan ayrılıyorum.

Keşan' da Hakan EŞME ve ekibiyle buluşacağım.

Keşan' a doğru makas atıp onlarla buluşuyorum.

İşlerini güçlerini bırakıp benimle tanışmaya geldikleri için teşekkür ediyorum.

Sağ olun dostlar.

Keşan çıkışında, babamın İzmit' ten getirdiği hoş geldin hediyelerini tüketiyorum :)))

Bisikletle İstanbul Avrupa yakası haricinde Trakya' da ilk bulunuşum.

Güzeller güzeli Sicilya bayrağım, Trakya' yı boydan boya geçiyor.

Malkara' dan transit yapıyorum.

Bu peynirciden biraz akşamlık aldım.

Gün sona ererken Ahuevren Köyü yakınlarındaki benzincide konaklama moduna giriyorum.

23. Gün bilgiler:

102.41 klm - 2129 klm toplam.
14.9 km/h ortalama, 45.7 km/h maksimum hız.

---

24. Gün: 07.07.2011 Perşembe.

Sabah uyandığımda arka lastiğimdeki misafiri fark ediyorum. Yola çıkacak olmamdan dolayı, onu uyandırmam gerekti. Zorlukla uyanıyor ve güvenli bir yere konuyor.

Tekirdağ yolu.

Yeni yapılan Muratlı-Tekirdağ demiryolu.

Tekirdağ' da oyalanmıyorum.

Kalpler hep beni buluyor. Fakat gerçek anlamda karşıma çıkmak istemiyorlar.

Silivri yakınlarında Çınar Petrol' e giriyorum. Konaklama sorunum olmayacak. Çınar Petrol' ün sahibi, beni az aşağıdaki kampinglerine yönlendiriyor ve ücretsiz konaklatıyor.

Beni kapalı bir yere yerleştirmek istediler. Fakat ben dışarıda yatmak istiyordum. Dışarıda zorlukla yatıyorum :))

24. gün bilgiler:

108.17 klm - 2237.4 klm toplam.
16.2 km/h ortalama, 48.2 km/h maksimum hız.

---

25. Gün: 09.07.2011 Cuma.

Silivri' de pek durmuyorum. Kınalı kavşağından sonra emniyet şeridi çok sıkıntılı. Ya hiç yok, ya da çok bozuk.

Büyükçekmece rampası.

Büyükçekmece rampasının zirvesinde bisiklet dostu Orhan KILIÇ ile buluşuyorum.

Bu Venedikli karavancıyla bayağı muhabbet ediyorum.

Orhan KILIÇ ile Cankurtaran' a kadar geliyorum. Kendisine değerli eşliki için çok teşekkürler.

Avrupa' dan turist geldiiii.. Kendimi gerçek turistmiş gibi görüyorum. Avrupa' dan İstanbul' a bisikletle gerçekten gelinebiliyormuş. Artık bildiğim yollardayım.

Sirkeci' de tavuk döner. Özlediğim bir lezzet.

Sirkeci' den arabalı vapurla karşıya geçiyorum. Bıcır' ı deniz tutmuş olacak ki lastiği vapurda iniyor.

Harem çıkışında üstüme beni ezmek için gelen dangalaksimo bir minibüsçüyü haşladıktan sonra Haydarpaşa Garı' na giriyorum. Burada çalışan Zafer YENİDÜNYA abimiz beni karşılıyor.

Geceyi Haydarpaşa Garı' ndaki bir büroda bulunan döner bir sandalyede geçiriyorum.

25. Gün bilgiler:

90.23 klm - 2327.6 klm toplam.
14.3 km/h ortalama, 43.3 km/h maksimum hız.

---

26. Gün: 10.07.2011 Cumartesi

Haydarpaşa' ya İzmit' ten otobüsle gelen Burak Can GÜLER ve Bostancı' dan bisikletle gelen Feyman TEKİN arkadaşlarımla buluşuyorum ve Kadıköy' de kahvaltı ediyoruz.

Ablama uğramamız gerekiyor. Hazır oralardayken Yeşil Bisiklet' le hasret gideriyorum.

Feyman, Pendik' e kadar geliyor. Burak benimle İzmit' e gelecek.

Burak' ın arka lastiği Gebze' de ilk kez patlıyor.

Dilovası.

Tavşancıl.

Bıcır' ın lastiği Şirinyalı' da iniyor. Sonra İzmit' e devam.

Kişisel bir zaferim. Catania-İzmit arasında bisikletli bir koridor açtım.

Teşekkürler Burakcım.

Simit yemeyi özledim.

Çarşıda zafer turu atarken Bıcır' ın lastiği yine iniyor.

En sonunda evim evim güzel evimdeyim. Scotty ve Bıcır, yaklaşık 1 yıl aradan sonra tekrar eve geliyorlar.

26. gün bilgiler:

100.97 klm - 2430 klm toplam.
15.9 km/h ortalama, 44.0 km/h maksimum hız.

-----------------------------------------------------Bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların telif hakları aksi belirtilmedikçe Baki Berk Kayalar' a aittir. Maddi amaç güden çalışmalarda izin almadan kullanılması telif hakları yasasına göre suçtur. Maddi amaç gütmeyen kullanımlarda ise kaynak belirtilerek yayınlanması önemle rica olunur. Aksi takdirde bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların izinsiz kullanılması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.Öneri ve destekleriniz için baymineral@gmail.com adresinden bana ulaşabilirsiniz.

KB-2011-3: Yenice-Alaplı-Düzce-İzmit

2011-11-21T14:13:00.001+01:00

5. Gün: 09.11.2011 Çarşamba

Yeşil Yenice İstasyonu' nda sabah.

Olgun, istasyon uykusunu çok sevdi galiba. Uyanmakta zorlanıyor.

Yeşil Yenice İstasyonu' na ait son iki fotoğraf.

Yenice-Devrek yolunda sabah manzaraları.

Üstteki görüntünün altında bu çöplük görüntüsü var :(

Yola devam.

Güzel bir tempoda ilerlerken karşıdan geçmekte olan bir tren, beni durduruyor.

Ne güzel bir yol.

Gökçebey yakınlarındaki bir benzincide kahvaltı ediyoruz. Hem besleniyor, hem besliyoruz.

Devrek girişindeki kısa, ama dik rampacıkta Bıcır, beni geriye fazla çekince lastiği patladı sanıyorum ve kontrol için durduğum anda para isteyen çocuklar etrafımızı sarıyorlar. "Paramız yok, ama şekerimiz var" diyince şekerleri memnuniyetle kabul ediyorlar.

Devrek şehir merkezine girmeden Alaplı yoluna sapıyoruz. Zorlu bir güzergah olacaktı.

Devrek.

Babadağ tırmanışında bir çeşme molası.

Devam.

Babadağ yolunda, yol yapımı uğruna yapılan orman katliamı.

Babadağ' da yol yapımının doğaya verdiği büyük hasar. Pis aç gözlüler.

Bu güzel tepelerde ilerliyoruz.

Bu geçitten inerken mola verdiğimiz bir köyde bize bir tabak soğuk ve tuzlu lokma ikram ediliyor.

Alaplı yolu.

Güneşli' de kavun yiyoruz.

Burası İtalyan köylerine benziyor.

Gün batıyor.

Emekli demiryolu raylarının farklı bir kullanımı.

Kızılcapınar Köyü molası.

Bu yolun zemin kalitesi iyi olmadığından, Cildikısık Tüneli çıkışında yaptığım mini kazanın daha beter hassaslaştırdığı sol dizim çok canımı yaktı. Üstelik hava karardıktan sonra etkili olan çiy yağışının kayganlaştırdığı yolda milim milim ilerleyip, Alaplı' ya güçlükle varabildik.

Ramazan Bayramı' nın ikinci turundan bildiğim bir lokantaya direkt giriyoruz.

Geceyi geçirmek için şehrin yukarısındaki bir camiye yerleşiyoruz.

5. Gün bilgiler:

119.26 klm / 526.36 klm toplam
14.0 km/h ortalama, 41.7 km/h maksimum hız.

---

6. Gün: 10.11.2011 Perşembe

Alaplı' dan yola çıkarken.

Bu yetkililerin, mühendislerin doğayla ne alıp veremedikleri var. YEEEEETTERRR AMAAA!!!!!!

Akçakoca' ya doğru yavaşça akıyoruz. Zemin kalitesi mükemmel.

Dizimin sızısı nedeniyle çok yavaş gittiğim için tünelli yola verilen trafikle birlikte gitmek istemiyorum. Son turumda oradaki beş kısa tünelin birinde otobüsün birinin, benim tehlikeli derecede çok yakınımdan geçtiğini unutmuyorum. Riske gerek yok. Tünel sevdası bir yere kadar. Trafiğe kapatılmış olan sahil yolundan gidiyoruz. Nitekim önümüze geçemeyeceğimiz herhangi bir engel çıkmıyor.

Akçakoca' da hiç durmuyoruz.

Akçakoca' dan yaklaşık 5 kilometre uzaktaki bir lokantada yağmur beklerken fındık çorbası tadıyorum. Fındık tadını almadığım, ezogelin benzeri bir çorba olmuş.

Düzce yolu.

Düzce' ye güzelce ıslanmış olarak giriyoruz. İbrahim ÖZ abimiz bizi önce bir kahvede çaylandırıyor, sonra da lokantaya sevk ediyor :)

Olgun, çok ıslandığından otobüsle İzmit' e dönmek için benden ayrılıyor. Bende, İbrahim Abimizin yönlendirdiği Avni Akyol Öğretmenevine gidiyorum.

Olgun, otobüs mualefetine uğrayınca benim kaldığım yerde kalmaya karar veriyor.

Olgunla kısa bir şehir turu yapmadan önce karnımı konserve dolmalarla doyuruyorum.

Düzce' nin içinden geçen dere.

Öğretmenevindeki yatağım.

6. gün bilgiler:

60.33 klm / 586.69 klm toplam.
13.9 km/h ortalama, 34.1 km/h maksimum hız.

---

7. Gün: 11.11.2011 Cuma

Bisikletimin kaldığı kamelya, odamdan böyle görünüyor.

Kahvaltı.

Scotty ve Bıcır ve kaldıkları kamelyanın içi.

Teşekkürler İbrahim ÖZ abim.

Gümüşova.

Adapazarı' nda demiryoluyla hasret giderme.

Çamur adam olurken, bisikletim renkten renge giriyordu.

Uzuntarla' daki kamyoncu lokantası derdimize çare oluyor. Çok acıktık.

İzmit' e giriş.

Benim çocukluğumu bilen bu İzmit yerlileriyle hasret gideriyorum.

Montum muhteşem oldu.

Kirlenmek güzel ve mutluluk vericidir. Hele ki sorunsuz geçen bir turun ardından daha bir mutluluk verici olur.

7. gün bilgiler:

113.49 klm / 700.18 klm toplam
17.9 km/h ortalama, 37.1 km/h maksimum hız.

-----------------------------------------------------Bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların telif hakları aksi belirtilmedikçe Baki Berk Kayalar' a aittir. Maddi amaç güden çalışmalarda izin almadan kullanılması telif hakları yasasına göre suçtur. Maddi amaç gütmeyen kullanımlarda ise kaynak belirtilerek yayınlanması önemle rica olunur. Aksi takdirde bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların izinsiz kullanılması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.Öneri ve destekleriniz için baymineral@gmail.com adresinden bana ulaşabilirsiniz.

KB-2011-2: Çaydurt-Safranbolu-Yenice

2011-11-14T22:16:00.001+01:00

3. gün: 07.11.2011 Pazartesi - Bayramın 2. günü.

Çaydurt Camisi ile hatıra. Sıcaklık 3 derece.

Caminin yakınındaki benzincide çay bakıyoruz. Çay yok, ama benzinci kardeşimiz bize hemen yapabileceğini söyleyip bizi bir süre bekletiyor. Birer çay içip yola çıkıyoruz.

Üzerinden geçtiğimiz ve Gökçesu' ya kadar takip ettiğimiz bu dere katledilmiş. Bolu gibi bir yerde görmeyi ummadığım bir manzara. :(

Gökçesu yolu ve kenarındaki kum ocakları bölgeyi katletmiş ve iş günlerinde katletmeye devam ediyor.

Kömürocakları mevkii.

Kömür yığınından bir kesit.

Yapılan bir hidroelektrik santralinin kanallarından birisi, inşaatı sırasında doğayı kesip biçmiş.

Gökçesu' dan görüntüler.

Gökçesu' da kısa bir yemek molamız olmuştu. Esas öğün için Mengen' e gidiyoruz. Kahvaltı ettiğimiz pek söylenemez.

Mengen' de kahvaltımız.

Mengen-Eskipazar yolu.

Bu kaya oluşumları bana ufaktan Meteora' yı hatırlattı.

Pazarköy yakınları.

Pazarköy' de satılan ve arıcılıkta kullanılan şeylerden ikisi.

Pazarköy' de eski bir ev.

Pazarköy' den sonraki yol.

Çayköy' den görüntüler. Çilekbeli tırmanışının başlangıç noktası.

Çayköy' den sonra, yolumuz koyun sürüsü sebebiyle geçici olarak kapanıyor :)

Çayköy' den sonraki yol.

Banaz Köyü' ne iki köpek yüzünden zorlukla girdik, ama sıcak bir karşılama var.

Bu turun en dik rampa noktası diyebilirim.

Eskipazar yolu.

İnişin bu kısımlarının birinde Olgun, "hızlı gitme" uyarılarıma aldırmayarak turun en yüksek hızını 61.7 km/h olarak kaydediyor.

Google Earth üzerinden çizdiğim rotaya göre Eskipazar' a girmeyeceğiz. Bir toprak yola girip, alacakaranlıkta ilerliyoruz.

Eskipazar' ın kıyısından geçeceğiz. Bu kenti en azından yukarıdan görüyoruz.

Etkili, sürekli, dik ve bozuk zeminli el uyuşturan bir inişin ardından inişin sonuna varıyoruz. Uğradığımız bir markette, gideceğimiz tarafa doğru yol olmadığı söyleniyor. Olgun biraz endişeleniyor, ama ben bu bölgeye hayatta ilk kez gelmeme rağmen orada yol olduğunu biliyorum. Uydu görüntüleri yalan söylemez çünkü :) GPS olmadan gündüz bile zor gidilecek tarla yollarından oluşan bir güzergahtan gece karanlığında geçeceğiz. Tam bir macera.

Irmak-Zonguldak demiryoluyla ilk temasım.

Neticede haklı çıkıyorum ve anayola ite kaka çıkıyoruz. İçinden geçtiğimiz bir köyde köpekler bizi rahat bırakmamıştı, ikinci bir köyde, karanlığın içinde olmayan bir yoldan çıkan iki ışıklı tur bisikletçisini gören köyün masum kadınları şaşkınlıktan etrafımızda tavaf etmeye başlamış ve şaşkınlıktan "siz hakikaten manyagsınız, işiniz gücünüz yok mu" falan filan demişlerdi. Uzaylı görseler bu kadar şaşırmazlardı.

Cildikısık Tüneli' ne yaklaşırken bir köyün yakınlarında sağımıza baktığımızda bir kaç metre uzağımızda bir grup yaban domuzu sakin sakin ilerliyordu. Sayıları 10-15 civarıydı. Hayatımda ilk kez canlı yaban domuzu gördüm. Saldırgan olmamaları bizi oldukça rahatlattı.

Cildikısık Tüneli bizim gidiş yönümüze göre yokuş yukarıydı. Türkiye' deki karayolu tünelleri genelde eğimsiz olur. Bu tünel bu konuda farklı geldi.

Tünel çıkışında daralan yolda mıcırda kayınca sol dizimi inciltiyorum.

Karabük girişleri.

Karabük 100. Yıl Mahallesi' ndeki bir caminin konaklamaya uygun olduğunu anlıyoruz. Ondan önce yakındaki bir pastanede tıkınıyoruz.

Bisikletimi koyabileceğim güvenli bir yer olmadığından caminin bahçesindeki çardakta uyku tulumunda yatmaya karar veriyorum. Olgun, caminin içinde kalıyor. Üçüncü gece de camide uyuduğumuz için hat trick yapıyoruz.

3. gün bilgiler:

136.44 klm / 348.60 klm toplam

14.4 km/h ortalama, 39.7 km/h maksimum hız.

---

4. Gün: 08.11.2011 Salı - Bayramın 3. günü.

Hayatımın en soğuk uyku tulumu uykusunu uyuduğumun farkındaydım. Uyuduğum oturma yeri daha geniş olsa daha fazla rahat ederdim. Hasta olmadan bu geceyi dışarıda atlattığıma sevindim. Tamamen dışarıda olsaydım sakallarım buz tutacaktı belki de. Şuna -3 diyorum.

Çatılar kırağıdan beyazlamış. Fotoğrafta ortalardaki küçük yapı, yattığım çardak. Camsız, petekli pencereleri var.

Gece uyurken Scotty ve Bıcır' dan garip sesler geliyordu. Sürekli hareket halindelerdi. Herhalde rûya görüyorlardı :P Meğer ki Bıcır' ın lastiği inmiş. Dün geceki tarla yolu safarisinden bir dikeni kapmış.

Geceki tökezlemem yüzünden sol dizim rahatsız ediyor.Yinede fazla kasmadan pedal çevirebiliyorum.

Safranbolu' dan görüntüler.

Güneş saati.

Devam.

Karabük.

Karabük İstasyonu.

Bu buharlının plaketleri maalesef yok edilmiş. Kimliğini bilmiyorum.

Karabük-Yenice yolu.

Bu tünellerin birine girerken kafa lambamı iyi açmayı unutunca korkulu anlar yaşıyorum. Tünelin ucundaki ışığı da göremiyorum. Üstelik doğru dürüst yol çizgisi yok. Araç da geçmiyor. Karanlığın içinde dut gibi kalıyorum. Karanlığa gözüm alışınca kafa lambamın bir kısmının biraz yandığını fark ediyor ve ortadaki dandik çizgiyi takip ederek tünelden güç bela çıkıyorum.

En son Yunanistan' ın A2 otoyolunda oynadığım "tünelden tünele" oyununu oynuyorum.

Bıcır' dan fazla ses gelmeye başlayınca lastiğinin inmeye başladığını anlayıp kenara çekiyorum. Fotoğraftan sonra cebime attığım bu diken tomarı, günler sonra İzmit' in pazar pazarında dolaşırken ısınmak için elimi cebime attığımda canımı yakacaktı.

Şansıma tren geçiyor. Patlak lastiği bırakıp çekim yapıyorum.

Tamire devam.

Tünel çalışmaları sürüyor.

Bir çocukluk hayalim daha gerçek oluyor. Çocukken bir seyahat dergisinde fotoğrafını gördüğüm bu demiryolu köprüsünün olduğu yere geliyorum. Çok şükür. Vakit daraldığından tren geçişini bekleyecek zaman yok.

Filyos Çayı.

Manzaralara devam.

Yenice kenti bir beton yığınından ibaret çıktı. Doğası bu kadar güzel bir yer, İtalyanlarda olsaydı, jet sosyetenin bile akın edeceği güzellikle bir kent kurulurdu.

Bir pastanede akşam atıştırması.

Önerim üzerine geceyi Yeşil Yenice İstasyonu' ndaki bekleme salonunda geçireceğiz.

Yolcularla kaynaşıyoruz.

Çok rahat bir uyku çekiyorum.

4 gün bilgiler:

58.41 klm / 407.09 klm toplam.
14.9 km/h ortalama, 36.8 km/h maksimum hız.

-----------------------------------------------------Bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların telif hakları aksi belirtilmedikçe Baki Berk Kayalar' a aittir. Maddi amaç güden çalışmalarda izin almadan kullanılması telif hakları yasasına göre suçtur. Maddi amaç gütmeyen kullanımlarda ise kaynak belirtilerek yayınlanması önemle rica olunur. Aksi takdirde bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların izinsiz kullanılması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.Öneri ve destekleriniz için baymineral@gmail.com adresinden bana ulaşabilirsiniz.

KB-2011-1: İzmit-Abant Gölü-Çaydurt

2011-11-14T21:13:00.001+01:00

2011 yılı Kurban Bayramı bisiklet turumla karşınızdayım.

Aylardır süren planlama ve yol arkadaşı arama çalışmalarımın sonucunda bu turu bir şekilde yapacaktım. Son saatlerde bulduğum Olgun Senel arkadaşımızla birlikte bu turu gerçekleştirecektim.

1. Gün: 05.11.2011 Cumartesi - Arife günü.

İzmit Mimar Sinan Üst Geçidi. Hava sisli.

Balaban yakınlarında ufak, ama turun sonunu getirebilecek bir kaza yaşıyorum. Yokuş aşağıya 36 km/h ile inerken romörkün maşasındaki cıvataları düşüyor ve romörk yerde sürükleniyor. Duruş anına kadar devrilmemek için gidonu sımsıkı tutmuştum. Duruş mesafem 10 metre kadar. Gündüz olduğu için belli olmasa da o anlarda kıvılcımlar saçmış olmam garanti. Yedek mili, yardıma gelen bir amcanın da desteğiyle takıp, yola devam ediyoruz. Bin kaç on bin kilometrede yaşanabilecek bir vukuat oldu.

Sapanca Gölü güney parkuru.

Eskişehir' den gelen Eskişehir Ekspresi son süratle ilerliyor.

Arifiye' de kaderini bekleyen kurbanlıklar. Sahipleri gayet mutlu görünüyor.

Arifiye sokaklarından.

Adapazarı Ekspresi, Haydarpaşa' ya gidiyor.

Olgun, çocuklara şeker veriyor.

Kuzuluk çıkışı.

Reşadiye geçişinde mecburi yemek molası. Bu molayı burada verip vermeme konusunda tereddüt yaşadık, ama iyiki de vermişiz. Yol üzerinde bir daha market göremeyecektik. Ben iki pide, Olgun iki lahmacun yedi. Salata filan da yedik. Her şey dahil sadece 6 lira alındı. Bize bayağı bir indirim yapmışlar.

Gece yolculuğu başladı. Arada sırada önümüzden tilkiler geçiyor. Trafik çok az. Mükemmel gece yolculuğu tipi.

Çeşmeyi görünce giriveriyorum.

Bolu' ya bağlı Bekdemirler Köyü girişindeki tesiste doyunuyoruz. Dışarıda sıcaklık 4 derece.

Bekdemirler Köyü camisine kimseye haber vermeden girip, tulumlarımızı seriyoruz.

1. Gün bilgiler:

121.12 klm / 121.12 klm toplam
15.4 km/h ortalama, 39.4 km/h maksimum hız. Olgun' un en yüksek hızı 57 km/h oldu.

---

2. Gün: 06.11.2011 Pazar - Bayramın 1. günü.

Soğuk bir sabaha uyanıyoruz. Sıcaklık sıfır derece. Dışarıda bıraktığımız bisikletlerimiz kırağı ile kaplanmış. Selemin üstündeki buzu, tırnaklarımla kazımak zorunda kaldım.

Bekdemirler Köyü camisi. Sabah gelen imam "hoş geldiniz, niye içeride yatmadınız" dedi.

Caminin buzlu bahçe masası.

Camiden köye doğru bakış.

Sabah manzarası.

Ortaköy.

Ortaköy-Yeğendere arası.

Yeğendere' de bayramlaşma.

Bir köy evine kahvaltıya davet ediliyoruz.

Ev halkı ile bayramlaşıyoruz.

Öz hakiki gerçek köy kahvaltısı. Sofradaki çoğu şey ev yapımı.

Kurban kesimi. Bu dramatik ânâ bazı çocuklar da tanık oluyor :(

Abant Gölü' ne doğru tırmanışa başlıyoruz.

İcadiye Köyü' ndeki çocuklar, şekerlerimizden faydalanıyor.

Yola devam.

Doğanın katli.

Çepni Yaylası.

Abant Gölü.

Samat Yaylası.

Abant Gölü çevresini hemen turlayıveriyoruz.

Abant Gölü kıyısında aileme kardeş bir aileye rastlıyorum. Onlar bize jest yapıp, lüks bir otelde yemek ısmarlıyorlar. Yemekten sonra hemen Bolu' ya doğru yola koyuluyoruz. Gece aşırı soğuk olacağından Abant' ta kalmak pek akıl kârı olmayacaktı.

D-100 karayoluna tam zamanında indik.

Bir markete uğradık.

Bolu merkezine girip alışverişimizi yaptık.

Yaklaşık 15 kilometrelik gece sürüşünün ardından Mengen yolu sapağındaki Çaydurt Köyü' ne ulaştık ve camiye yerleştik. Gece yarısı bir deprem hissedecektim. Ama sismik kayıtlardan doğrulayamayacaktım.

2. Gün bilgiler:

91.03 klm / 212.16 klm toplam.

13.4 km/h ortalama, 40.6 km/h maksimum hız.

-----------------------------------------------------Bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların telif hakları aksi belirtilmedikçe Baki Berk Kayalar' a aittir. Maddi amaç güden çalışmalarda izin almadan kullanılması telif hakları yasasına göre suçtur. Maddi amaç gütmeyen kullanımlarda ise kaynak belirtilerek yayınlanması önemle rica olunur. Aksi takdirde bu blog sayfasında yer alan fotoğrafların izinsiz kullanılması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.Öneri ve destekleriniz için baymineral@gmail.com adresinden bana ulaşabilirsiniz.